Cougar Puberty: Waarom Waarschuwde Niemand Ons Voor Puberteit 2.0?
Dat moment waarop mijn lichaam een sauna werd tijdens een audit
Mijn oren staan nog steeds in standje vleermuis, maar de focus die ik twee uur geleden bij de start van de audit nog had, is inmiddels verdampt.
Elk woord dat de auditeur over ons uitstrooit, probeer ik te vertalen, op te slaan en te archiveren alsof ik zelf een soort menselijke AVG-map ben. Ondertussen begint mijn hoofd te suizen als een kapotte koelkast, dus test ik of ik kan liplezen.
“…en procedures opgesteld voor de verwerking van persoonsgegevens?”
Dan… stilte.
Drie paar ogen kijken me aan.
Onder de tafel tikt mijn baas tegen mijn knie bij wijze van subtiele hint: “Jouw beurt, Marleen…”
Fuck. Wat zei hij?
Procedures? Welke van de tweehonderd? En waarom voelt het ineens alsof iemand de thermostaat op standje Sahara heeft gezet midden in juli?
Hoe mijn lichaam verraad pleegde
Langzaam vormen zich dikke zweetdruppels op mijn voorhoofd. Ondertussen ben ik ervan overtuigd dat de opgebouwde poeltjes onder mijn borsten een ontsnappingsroute door mijn shirt naar buiten hebben gevonden. En dat komt niet door de zomerse hitte die dit vergaderhokje van 8 bij 4 heeft veranderd in een slowcooker.
Drie paar mannenogen staren nog steeds naar mijn gezicht (waarschijnlijk dus toch géén zweetvlekken zichtbaar rond mijn decolleté). Top. Dan is het tenminste alleen intern dat ik smelt.
Ik gok dat de auditeur vraagt naar één van onze gedocumenteerde procesbeschrijvingen. Met mijn beste nep “ik-ben-heel-zeker-van-mijzelf” air, toon ik het eerste de beste document waarvan ik vermoed dat ik het nog kan uitleggen in mijn huidige wax melt staat.
Hij bekijkt het kort maar aandachtig en zegt dan “Ja, dankjewel, dat klopt helemaal!”
Vanbinnen (omdat dit in het echt natuurlijk absoluut niet gepast is in mijn werkomgeving vol mannen) doe ik een vreugdedansje. Hoe is het mogelijk dat ik al zóveel audits heb overleefd, maar mijn zelfvertrouwen zich vandaag onder mijn bureau verschuilt?
Die onzichtbare strijd
De 20 minuten erna krijg ik gelukkig geen vragen meer (halleluja) dus ik knik gedwee wat mee, lach slapjes om de “oh-wat-zijn-wij-toch-mannelijk” grapjes, en negeer hun afglijdende blikken richting mijn “vriendinnen”. Toch zweetvlekken dus.
Na een eeuwigheid staan de heren op. Mijn baas opent de deur en geeft me hoffelijk de kans om als eerste te ontsnappen. Ik snel naar buiten, alsof ik zojuist uit de kelder van een kidnapper ben bevrijd.
“Kom, we gaan even roken,” zegt mijn baas, terwijl ik twee glazen ijskoud water voor ons vul en achter hem aan het balkon op loop. Hij rookt niet eens, maar hij bietst graag mee “voor de gezelligheid” of in dit geval: voor de benodigde morele steun.
Op het balkon laten we tegelijkertijd een zucht ontsnappen, die waarschijnlijk tot in de parkeergarage te horen is.
Hij kijkt me onderzoekend aan.
“Je had er weer eentje, hè?”
Ik knik schaamtevol. “Yep…”
Hij lacht breed. Vervolgens zegt hij hoe trots hij op me is dat ik deze audit heb overleefd ondanks de onverwachte opvlieger die nog net geen stoom uit mijn oren veroorzaakte.
Cougar Puberty: Pas nu de overgang mij vloert, snap ik deze term
Weet je nog, de puberteit? Die “heerlijke” tijd waarin je hormonen plotseling besloten om een burgeroorlog te beginnen in je lijf, terwijl jij probeerde te overleven op school?
Welkom in de Cougar Puberty. Hetzelfde circus, maar nu met een hypotheek, een partner, een gezin en een baan.
Met iedereen om je heen die verwacht dat je gewoon blijft functioneren, terwijl je lichaam en brein je in de steek laten.
Het verschil? Op je dertiende mocht je nog drammen, huilen, en onredelijk zijn. Op je 45e wordt van je verwacht dat je blijft functioneren – op je werk, thuis, overal – zonder te laten merken dat je lichaam momenteel een totale chaos is.
Wat Niemand Je Vertelt Over Perimenopauze
Feit is: 60% van de vrouwen leert zichzelf over de overgang, omdat niemand haar er erover heeft verteld.
En 74% van de vrouwen zegt dat informatie over (peri)menopauze schaars is.
We praten over menstruatie (eindelijk), we praten over zwangerschap, maar (peri)menopauze? …….Krekels.
Hier is wat ik nu weet, na maanden van leven met een lichaam dat zijn eigen regels heeft bedacht:
Opvliegers komen niet met een waarschuwing. Ze sluipen je lijf in als een ninja – tijdens presentaties, familiefeestjes, boodschappen doen, of gewoon terwijl je probeert te slapen. Ze duren gemiddeld 30 seconden tot 5 minuten, maar kunnen jarenlang blijven terugkomen.
Brain fog is real. Je staat midden in een zin ineens met je mond vol tanden en bent vergeten wat je wilde zeggen. Je loopt een kamer binnen en weet niet meer waarom. Sleutels, de naam van je kind, straatnamen – allemaal in het niets opgelost.
Slapen wordt een luxe. Of je ligt wakker van de hitte, of van je brein dat om 3 uur ‘s nachts besluit álles te overdenken.
Je emoties are all over the place. Van huilend bij een supermarktreclame tot razend om een verkeerd neergezette beker. En dat kan binnen 1 minuut.
Jouw lichaam doet onvoorspelbare dingen. Pijnlijke gewrichten, hartkloppingen, duizeligheid, tintelingen – en je weet nooit zeker of het je menopauze is of iets anders.
En bovenop dit alles verdwijnt je zelfvertrouwen. In situaties die er voor geen enkel probleem voor je waren voel je je nu ineens onzeker. Niet omdat je incompetent bent geworden, maar omdat je lichaam doet wat het wil, wanneer het wil – en jij er geen enkele controle over hebt.
De menopauze kiest geen geschikte momenten
Het is niet alleen een werkprobleem. Ook geen “thuisprobleem” of “openbaarprobleem”. Het is een vrouwenprobleem dat boven de 50 jaar meer dan de helft van de wereldbevolking treft en ondanks dat doen we in Nederland nog steeds alsof het niet bestaat behalve in fluisterende toiletgesprekken en incognito Google-zoekopdrachten.
74 miljoen vrouwen wereldwijd zitten op dit moment in de overgang terwijl de pensioensleeftijd rap blijft stijgen.
Dat betekent dat terwijl jij dit leest, er miljoenen vrouwen zijn die:
- Proberen te concentreren op hun werk terwijl hun hersenen aanvoelen als kauwgom
- Zich afvragen of ze gek worden of dat er iets ernstigs mis is
- Doen alsof alles oké is terwijl ze intern uit elkaar vallen
- Googlen “wat zijn symptomen menopauze” om 3 uur ‘s nachts
- Zich schamen voor iets waar ze geen controle over hebben
- en waarvan 25% overweegt te stoppen met werken en 14% minder gaat werken vanwege menopauze klachten.
Dat moet stoppen!
In de UK zijn er verplichte menopauze werkplek policies
Spanje bied menopauze verlof
Australie lanceert menopauze werkplek guidelines
Nederland? …………wederom stilte.
Weet dat je niet alleen staat, er is een hele beweging gaande
Heb je die video’s van Melani Sanders WDNC Club al gezien op In stagram? Die vrouw die hardop voorleest wat wij allemaal in de comments schrijven als dingen waar we geen fuck meer om geven?
Al onze frustraties, opvliegers, en “is dit echt mijn leven nu” momenten – zij geeft ze een stem met de We Do Not Care Club.
We are a hot mess. And we sooo are OVER IT.
Herken je dat gevoel? Dan heb ik goed nieuws: Melani heeft The Official We Do Not Care Club Handbook uitgebracht.
Deels overlevingsgids, deels strijdkreet – dit boek is voor alle vrouwen in peri/menopauze die klaar zijn met doen alsof alles prima gaat. Wakker worden om 3:26 uur badend in het zweet? Vergeten wat je aan het zeggen was midden in een zin? Geen fuck meer geven om bh’s, beenhaartjes, of wat anderen denken?
Welcome to the club, Sister.
Volg je Melani’s WDNC Club nog niet op TikTok? Doe dat dan nu en voel je verbonden met al die duizenden vrouwen wereldwijd die hun mond open doen en delen wat ze denken en voelen.
En let op: tijdens onze live zondag 22 februari krijg je een speciale kortingscode voor dit boek! Fair’s voorraad is beperkt, maar mocht het uitverkocht zijn, dan besteld ze het speciaal voor jou bij en blijft de korting geldig.
Zondag 22 Februari, 20:00 uur: Cougar Puberty Unplugged “Let’s Talk!”
We stoppen niet bij dit blog! Nee, Fair en ik gaan zondag 22 februari om 20:00 uur live op TikTok om dit onderwerp écht open te gooien.
Wat gaan we bespreken?
✨ Cougar Puberty – waarom deze term zo raak is
✨ De symptomen en effecten waar niemand je voor waarschuwt
✨ Hoe praat je hierover? Op werk, thuis, overal
✨ Een veilige plek creëren waar vrouwen mogen zeggen wat ze écht denken, mogen uitrazen, en mogen delen hoe deze veranderingen hun dagelijks leven beïnvloeden
En nog steeds relevant hier: Zoals ik in het vorige blog al zei, je hebt het recht om boos te zijn.
Om onredelijk te zijn.
Om niet “aardig” te zijn.
Laat je emoties niet meer door anderen onderdrukken of van de tafel vegen. Je hoeft NIET lief te zijn!
Na ons gesprek krijg JIJ het woord.
We gebruiken de MultiLive-functie, zodat jij live bij ons in de live kunt komen en je verhaal kunt delen.
Dit is geen preek – dit is een echt gesprek, met échte vrouwen, die échte shit meemaken.
Kun je er niet bij zijn? Geen probleem – in maart pakken we weer een compleet nieuw onderwerp en nodigen je van harte uit om dan bij ons te zijn voor meer real talk.
Zet je meldingen voor ons TikTok kanaal aan zodat je het niet meer hoeft te missen.
Tot zondag – of tot de volgende blog – voor meer real talk. In de tussentijd: Stay Sane, Sisters. We got you!
Ps wil je mijn nieuwe blog direct in je mailbox ontvangen, schrijf je dan nu in voor de Fairy Whispers!
Marlayne
Dit is een gastblog van Marlayne voor Raw Delirious Fair, de maandelijkse blog- en podcastserie waarin we praten over de dingen waar niemand hardop over wilt praten. Elke maand een nieuwe blog, gevolgd door een live TikTok gesprek waar JIJ bij kunt zijn.